Alleen in mijn Zijn.

Ik word gedragen door mijn schilderwerk.

Ik veeg de kwast over het papier.

Alle bewegingen en kleuren vormen meteen resultaat.

Ik heb geen hulp nodig. Nu niet. En ik ben zo intens dankbaar dat ik dit kan.

Ik ben het liefst creatief bezig.

Ik zing en schrijf echt mezelf vrij.

En schilder dus ook zelf.

Geen hand die trekt of duwt.

Alleen ik.

In de zon in mijn rolstoel achterover alleen ik.

Luisterend naar de vogels, alleen ik.

Samen is fijn, heel fijn.

Maar alleen is voor mij nooit alleen.

Ik ben samen met mijn pure Zijn.

Alleen Roos zonder handicap op aarde.